tag:blogger.com,1999:blog-152015792011-07-28T03:56:57.808-07:00δε μ'αρέσει να ξεχνάω... γ'αυτό γράφωdidymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.comBlogger211100tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-38029278497765500112007-03-02T08:24:00.000-08:002007-03-02T08:52:09.493-08:00<a href="http://jenneink.blogs.com/photos/uncategorized/love_hate.JPG"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="http://jenneink.blogs.com/photos/uncategorized/love_hate.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>Ήτανε λέει στο δωμάτιο μου. </div><br /><div>Καλοκαίρι, κι όμως κρύο έξω, ζέστη μέσα. Ήταν τόσο άβολο που ήταν εκεί. Και κανείς δεν τον ήθελε. Ποτέ κανείς δεν τον ήθελε, τώρα ούτε εγώ...έχει καιρό που όταν έρχεται στη σκέψη μου το μισώ... βαρυά κουβέντα, σχεδόν ψεύτικη <span style="font-size:78%;color:#cc66cc;">(μαλον ψεύτικη)</span></div><br /><div>Τι απαίσιο συναίσθημα, να μη σε θέλει κανείς. Τώρα το 'νοιωσα για εκείνον, εμένα όλοι μ'αγαπούσαν, αυτόν πάλι όχι.</div><br /><div>Μπροστά στη μούρη του του λέγανε φύγε, δεν είσαι ευπρόσδεκτος. Κι όμως επέμενε. Και γω, ένα με τη μάζα, έδιωχνα ζωές που κάποτε γέννησα πλάι του.</div><br /><div>Και συ δεν έλεγες τίποτα. Απλός παρατηρητής, με άφηνες να κριθώ από τις πράξεις μου και να μιλήσω όποτε θέλω εγώ. Όλα τα μυστικά που δεν πρέπει να υπάρχουν και τα αφήνεις να ζουν ανάμεσα μας. Χωρίς να σε πειράζουν.</div><br /><div>Δεν έλεγα τίποτα. Οι πράξεις μου εκεί, το βλέμα μου σε σένα και συ δε το απέφευγες.</div><br /><div>Τον έδιωξα και όταν έφευγε τον λυπόμουν, όπως λυπάσαι ένα νηστικό σκυλί χωρίς αφεντικό. Και εγώ τον είχα φέρει σε αυτή την κατάσταση. Και όταν έφυγε έτρεξα σε σένα με τις πράξεις μου, αλλά τα λόγια δε βγαίνανε. <strong>Δε γκρεμίζεις εύκολα τη ζωή σου.</strong></div><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:85%;">Τι ήθελα και το είδα. Μια ακόμη μέρα χαμένη αφού οι σκέψεις με πάνε αλλού.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-3802927849776550011?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-87037642213348391432007-02-22T05:57:00.000-08:002007-02-22T06:20:47.405-08:00<a href="http://www.onionheadmonster.com/ohmpix/paintings/sigh!_large.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="http://www.onionheadmonster.com/ohmpix/paintings/sigh!_large.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div><br /><div>Όταν <span style="font-size:130%;color:#003300;"><strong>αναστενάζω</strong></span>, </div><div><br /><em><span style="font-size:130%;color:#009900;"><strong>ξ ε κ ο υ ρ ά ζ ο μ α ι!</strong></span></em></div><div><strong><em><span style="font-size:130%;color:#009900;"></span></em></strong> </div><div> </div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="color:#009900;"></span></em></strong></div><div><strong><em><span style="font-size:78%;color:#cc9933;">Υ.Γ. Ακούγοντας Χρηστάκι παρεά με ένα σφηνοπότηρο γιομάτο τσίπουρο, από το καλό, αυτό από Τύρναβο</span></em></strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-8703764221334839143?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-60851398272989114432007-02-19T05:39:00.000-08:002007-02-19T06:32:52.390-08:00Μετά από την πολύ ωραία πασούλα του <a href="http://araxtos.blogspot.com/">αραχτού και light</a> για να παίξω και γω το παιχνιδάκι των bloggers (αυτό που γράφεις 5 πράματα για σένα και μετά δίνεις πάσα σε άλλους 5 για να κάνουν και αυτοί το ίδιο και πάει λέγοντας), ιδού λοιπόν τα 5 δικά μου μικρά και άγνωστα:<br /><ol><li>Ξεκίνησα το τσιγάρο καπνίζοντας τις τελευταίες τζούρες από τα τσιγάρα των φίλων μου (απίστευτη τρακατζού!) γιατί μου άρεσε που ήταν βαρύ και πικρό. Επίσης με τρέλαινε να τα σβήνω στο τασάκι. Τώρα έχει 3 χρόνια που το 'κοψα (και δε νομίζω να το ξαναρχίσω) αλλά όταν βλέπω μισοσβησμένο τσιγάρο στο τασάκι δε μπορώ να αντισταθώ!</li><li>Δεν έχω δίπλωμα οδήγησης. Δεν ξέρω να οδηγώ αυτοκίνητο. Παρόλα αυτά οδηγώ μηχανάκι και μάλλον περιμένω να με γράψουν πρώτα για να το πάρω (αν και με σταμάτησαν 2 φορές, το μόνο που μου είπαν ήταν να φοράω κράνος... η τρίτη θα 'ναι και η φαρμακερή που λένε).</li><li>Δεν υπαρχει σημείο του σώματός μου που να μην το έχω χτυπήσει, σπάσει, ράψει. Αυτό ήταν η αιτία που οι γονείς μου αγανάκτησαν και δε κάνανε άλλο παιδί μετά απο μένα, τι κι αν εγώ μάταια ζητούσα μια αδερφούλα (αδερφό έχω, μη νομίζετε πως είμαι ρατσίστρια στο αρσενικό φύλο).</li><li>Φοβάμαι υπερβολικά το σκοτάδι. Όταν ήμουνα μικρούλα και ήθελα να σηκωθώ τη νύχτα για να πάω τουαλέτα ή να πιω νερό, το έκανα με κλειστά μάτια, γιατί νόμιζα πως αν τα ανοίξω θα είναι μπροστά μου ή πίσω μου ή δίπλα μου το "φάντασμα του σκότους". Ήλπιζα πως με τα χρόνια θα μου φύγει η φοβία, αλλά τίποτα. Τώρα ευτυχώς δε πιστεύω στο φάντασμα (μμμ), αλλά ακόμη δε ξέρω τι είναι αυτό που με φοβίζει τα βράδυα και με κάνει να κοιμάμαι ακούγοντας μουσική ή βλέποντας ταινίες.</li><li>Ο πατέρας μου είναι ζαχαροπλάστης. Έτσι όταν ήμουν παιδάκι και μου λέγανε διάφοροι με εκείνη την ψιλή φωνή (ενώ ταυτόχρονα μου ζουλούσαν τα μάγουλα): "πω πω, τι γλυκό κοριτσάκι που είσαι εσύ? ζαχαροπλάστης είναι ο μπαμπάς σου?", εγώ τσατιζόμουνα και έλεγα της μαμάς μου με παράπονο και νεύρο μαζί: "αμαν ρε μαμάααα, πού ξέρει ο τάδε ότι ο μπαμπάς μου είναι ζαχαροπλάαααστης????"</li></ol><p>Πλάκα έχει το παιχνιδάκι τελικά. Να 'σαι καλά αραχέ! Χίλια δυο μου ήρθαν στο μυαλό, αλλά τα παραπάνω 5 είναι υπεραρκετά.</p><p>Τώρα ήρθε το δύσκολο μέρος, μιας που οι περισσότεροι το έχετε πει το ποιήμα, οπότε λίγοι οι απομείναντες. Παρ'ολα αυτά δίνω την πάσα σε 5 bloggers που διαβάζω σχεδόν καθημερινά:</p><ul><li><a href="http://www.aeipote.blogspot.com/">αείποτε</a></li><li><a href="http://paparouna.blogspot.com/">παπαρούνα</a></li><li><a href="http://moonshine84.blogspot.com/">σκόρπια συναισθήματα</a></li><li><a href="http://lysippos.blogspot.com/">λύσιππος</a></li><li><a href="http://elefmarilina.blogspot.com/">μαριλίνα</a></li></ul><p>Enjoy!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-6085139827298911443?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-58904033099661510142007-02-15T00:41:00.000-08:002007-02-15T01:20:58.200-08:00<a href="http://img499.imageshack.us/img499/5716/ihatevalentinebygit28js.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand" alt="" src="http://img499.imageshack.us/img499/5716/ihatevalentinebygit28js.jpg" border="0" /></a> Είναι τραγικό, ίσως και γελοίο, να είσαι την ημέρα των ερωτευμένων μόνος (είτε ως single είτε απλά το αμόρε σου να απουσιάζει), ειδικά στην αγγλία.<br /><br /><div>Χθες χωρίς υπερβολή αναγούλιασα!</div><br /><div>Γυρνούσα σπίτι χθες κατά τις 7 από το παν/μειο. Ευτυχώς η απόσταση σπίτι-παν/μειο είναι μόλις 10 λεπτάκια με τα πόδια. Ε, ήταν αρκετά. Στο δρόμο μόνο ζευγάρια. <strong>ΜΟΝΟ ΖΕΥΓΑΡΙΑ!</strong> Αν είναι ποτέ δυνατόν. Θαρρείς και σ'αυτό τον τόπο όλοι δυο δυο κυκλοφορούν. Η θαρρείς και όλοι τους κάνανε σχέσεις στις 13 για να είναι μαζί στις 14 ε και στις 15 χωρίζουν. Μα που είναι όλα αυτα τα ζευγάρια όλες τις άλλες μέρες? Και που ήταν οι αδέσμευτοι χθες. Πως έχουμε τη γυναικοκρατεία στην Ελλάδα, ε έτσι φέρονται στα μόνα άτομα κάθε 14 Φεβρουαρίου. Ακόμη και στο supermarket δυο δυο ψώνιζαν, <strong>ΕΛΕΟΣ!</strong> Στο παγοδρόμιο δεν επιτρεπόταν η είσοδος σε μονό αριθμό. Ας μη μιλήσω για τα εστιατόρια, όλα κλεισμένα προ ημερών και φυσικά τα τραπέζια ειδικά τοποθετημένα για δυάδες. Ακόμη και στα club για τα ζευγάρια δωρεάν είσοδος και δωρεάν σαμπάνια... αν ήσουν μόνος τα πλήρωνες όλα. Και όχι μόνο στα κλασικά club, παντού, ροκάδικα, μπαράκια, μεταλάδικα, τζαζ. <strong>ΠΑΝΤΟΥ!</strong></div><br /><div>Στην αρχή σαν να ζήλευα λιγάκι, μόλις άρχισα να αηδιάζω ευτυχώς έφτασα σπίτι. Και όταν το καλοσκέφτηκα θυμήθηκα γιατί τέτοια μέρα κάθε χρόνο την περνάω σπίτι με το αμόρε, ρομαντικά και ήσυχα... <strong><span style="color:#660000;">για τους καημένουε τους singles.</span></strong> Έλεος, λυπηθήτε τους. Δείξτε τον έρωτά σας και άλλη μέρα, τόσες έχει ο χρόνος. <em><span style="font-size:85%;">For gods shake!</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-5890403309966151014?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1170336819987282452007-02-01T05:08:00.000-08:002007-02-01T13:25:28.176-08:00<a href="http://images.neopets.com/items/bitredapple.gif"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="http://images.neopets.com/items/bitredapple.gif" border="0" /></a><br /><br />Πρόσφατα ξεκίνησα ένα γκάλοπ (επηρεασμένη από το singles στην tv) και το <strong><span style="font-size:130%;">100%</span></strong> των απαντήσεων ήταν θετικές!!! Όλοι μα όλοι είπαν ναι (ο καθένας φυσικά με τη δική του ερμηνία).<br /><em>Εσύ άραγε τι θα έκανες?</em><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#990000;"><strong>Αν ήσουν ο Αδάμ θα το δάγκωνες το μήλο;</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-117033681998728245?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1169562937350218222007-01-23T06:06:00.000-08:002007-01-23T06:35:37.390-08:00Το καλοκαίρι του 2006 μετακόμισα σε ένα πανέμορφο διαμέρισμα στην καρδιά της πόλης, σκεφτόμενη ότι τα ονειρά μου σιγά σιγά παίρνουν υπόσταση. Έλεγα πλησιάζω στο επόμενο μου όνειρο που είναι να μετακομίσω Λονδίνο... όλα υπέροχα!<br />Το σπίτακι μου λοιπόν είναι πανέμορφο, υπερβολικά όμορφο, τα βγάζω λίγο πιο ζόρικα με τα χρήματα αλλά χαλάλι. Για το σπίτι και το φαγητό μου μάθανε οι δικοί μου να μην έχω ποτέ ενδιασμούς... ας κάνω περικοπές από αλλού... Έλα ομως που <span style="font-size:130%;"><strong>ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΙΝΤΕΡΝΕΤ!</strong></span> Δεν με πτόησε πολύ αυτό όταν πρωτομετακόμισα, με συνεπήρε η ομορφιά του και η άνεση του, έλεγα θα βολεύομαι με το ιντερνετ της δουλειάς, του πανεπιστημίου, κάτι τέλος πάντων. Πλησιάζανε και διακοπές, σιγά μην ασχολιόμουνα με ψίχουλα.<br /><br />Ήρθε Σεπτέμβρης, άρχισε το διάβασμα, η πίεση, άρχισα και γω να ξενερώνω, μου έλειπε το παλιό μου σπιτάκι, και ας ήταν ένα αχούρι, γιατί είχε ιντερνετ....<br />Έψαξα όλες τις πιθανές εταιρίες διαδυκτίου, καμία δεν είχε πρόσβαση στο οικοδόμημα αυτό, ήταν βλέπετε καινούριο και στην τυπική αγγλία πρέπει μα γίνει σύμβαση του ιδιοκτήτη με εταιρίες και δε ξέρω γω τι άλλα ...<br />Να μη πολυλογώ (αν και θα ήθελα να πω όλη τη διαδικασία και όλες τις κινήσεις που έκανα μεχρι σήμερα, έτσι για να μοιραστώ τον πόνο μου μαζί σας, <span style="font-size:78%;"><strong>αλλά κρίμαααα</strong></span>) <em><strong><span style="font-size:130%;color:#990000;">έχω ιντερνετ!!!!!</span></strong></em> Μετα από 6 μήνες! Φυσικά χάλασε το πισι μου με το που έγινε η σύνδεση, δεν άντεξε τόση χαρά μάλον, αλλά το συνέφερα, και τώρα <span style="color:#000066;"><strong>I am back to babys arms!</strong></span><br /><br />Σε μισό χρόνο ξαναμετακομίζω, για την μεγάλη πόλη αυτή τη φορά... αν χαθώ και τότε από το υπέροχο διαδύκτιο θα το πάρω ως πεπρωμένο!<br /><br /><br />Καλή χρονιά σε όλους! Happy 2007!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-116956293735021822?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1152611484376387102006-07-11T02:04:00.000-07:002006-07-11T02:51:24.416-07:00<a href="http://riscos2.blogs.sapo.pt/arquivo/hope1w.gif"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand" alt="" src="http://riscos2.blogs.sapo.pt/arquivo/hope1w.gif" border="0" /></a><br /><br />Πριν από ένα μήνα περίπου προέκυψε ένα απρόοπτο πρόβλημα υγείας και έπρεπε να με δει γιατρός επειγόντος. Ο προσωπικός μου γιατρός έλειπε και δεν μπορούσα να τον επισκευτώ. Διακοπές Αυστραλία για 2 βδομάδες. Δε μπορούσα να περιμένω μέχρι να γυρίσει. Αναγάστηκα να πάω στο νοσοκομείο, στα επείγοντα.<br /><br />Ζω Αγγλία, χρόνια τώρα. Οικογένεια, συγγενείς κλπ Ελλάδα. Σε στιγμές αρρώστιας νοιώθω πόσο μακρυά είναι η Ελλάδα και ζω αυτό που λένε μοναξιά. Ευτυχώς μόνο τότε. Τα γονίδια μου μου λένε τις ασχημες στιγμές να μη τις μοιράζομαι. Και έτσι τα φυλάω όλα για μένα και τα περνάω όλα μόνη μου. Με τον καιρό τα λέω αλλα τότε δεν υπάρχει πρόβλημα, ούτε πόνος. Όλα βσίσκονται σε safe mode.<br />Στις ευχάριστες όμως βρίσκομαι πάντα με κόσμο η πάντα Ελλάδα. Η χαρά μου δε κρύβεται. Η φατσούλα μου παραείναι φωτεινή και το χαμόγελό μου παραείναι τεράστιο! Στο θέμα μας...<br /><br />Ήταν όντος μυστήριο αυτό που είχα, με είδε ένας γιατρός αμέσως. Συνήθως περιμένω 3ωρο, η μέγιστη αναμονή που μπορείς να έχεις όταν πας στα επείγοντα. Εξετάσεις, κόντρα εξετάσεις, κι άλλες εξετάσεις και επειδή δεν μπορούσε να κατλάβει ακριβώς τι έχω μου έκλεισε ραντεβού για ένα πιο "ειδικό" νοσοκομείο για την επόμενη κιόλας μέρα. Καθώς έφευγα μου λέει ο γιατρός: "Στα στοιχεία σου άφησες και το τηλέφωνό σου. Θα σε πείραζε αν σου τηλεφωνούσα για να μάθω τι έγινε και τι έχεις αν έχεις κάτι?" Του απάντησα φυσικά, αν και ήξερα ότι δε θα τηλεφωνήσει. Σιγά μη γυρίσει ολόκληρος γιατρός που δεν θα τον ξαναδώ ποτέ στη ζωή μου να πάρει τηλέφωνο...<br /><br />Σήμερα το πρωί χτυπάει το τηλέφωνο. Η μαμά, ποιός άλλος θα ήταν πρωί πρωί. Χουζούρεμα τέλος. Ξαναχτυπάει το τηλέφωνο... κάτι ξέχασε να μου πει πάλι... Μμμμ περίργο, αγγλικό κινητό....<br /><br />Ένα μήνα μετά! Κιόμως! Ήταν ο γιατρός από το νοσοκομείο. Μου είπε το είχε στο νου του συχνά να μου τηλεφωνήσει αλλά τώρα βρήκε ευκαιρία. Μου ζήτησε και συγνώμη!!! Με ρώτησε πως είμαι, τι είπαν οι άλλοι γιατροί, τι έδειξαν οι εξετάσεις. Όλα τέλεια του απάντησα... και δεν έβρισκα λόγια να τον ευχαριστήσω που με θυμήθηκε, που με βοήθησε. Ξαφνιάστηκα και το κατάλαβε, αλλά δε μπορούσα να το κρύψω!<br /><br /><br />Επηρεασμένη από το ποστάκι του ζπι, επηρεασμένη από έναν συνταξιούχο άγγλο ταξιτζή που μιλούσε για τη χώρα του με τα χειρότερα λόγια και πως σε λίγους μήνες μετακομίζει μόνιμα με την οικογένεια του για τουρκία και φυσικά επηρεασμένη απο το σημερινό γεγονός, συνηδειτοποιώ πως πλέον τη χώρα αυτή την αγαπάω. Την αγαπάω για τα καλά της, και έχει πολλά, και τα άσχημα της τα αφήνω να υπάρχουν και ζω μαζί τους για να υπενθυμίζω στον εαυτό μου πως τελικός προορισμός μου είναι η Ελλαδίτσα. Αλλά όχι τώρα, όχι ακόμη. Μια μέρα, μια μεγάααλη μέρα.<br /><br />Καλημέρα σε όλους/ες :))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-115261148437638710?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1150842732541199882006-06-20T15:17:00.000-07:002006-06-20T15:34:16.550-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://images.amazon.com/images/P/0060928336.01._PE99_.Divine-Secrets-of-the-YaYa-Sisterhood-A-Novel._SCLZZZZZZZ_.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://images.amazon.com/images/P/0060928336.01._PE99_.Divine-Secrets-of-the-YaYa-Sisterhood-A-Novel._SCLZZZZZZZ_.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-family:courier new;">Ξεκίνησα προχθές να διαβάζω το "Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood" της Rebecca Wells. Δώρο γεννεθλίων από έναν "μυστήριο" καλό μου φίλο. Όσο και αν μου άρεσε το βιβλίο, την εντύπωση την έκλεψε το εξής: </span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-family:courier new;" >We are not born all at once, but by bits. The body first, and the spirit later...</span><span style="font-family:courier new;"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" ><span style="font-family:courier new;">MARY ANTIN</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:courier new;font-size:130%;" ><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"><br />Είδομεν!</span></span></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-115084273254119988?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1149582900515460232006-06-06T01:24:00.000-07:002006-06-06T05:16:34.600-07:00<a href="http://www.diannehendrix.com/series/wildlife_images/Sweet%20Dreams%20Lrg.JPG"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand" alt="" src="http://www.diannehendrix.com/series/wildlife_images/Sweet%20Dreams%20Lrg.JPG" border="0" /></a><br />Γιατί η νύχτα δεν πάει χαμένη όταν βλέπεις όνειρα.<br /><br />Τι κι αν λένε ότι διαρκούν κάποια δευτερόλεπτα... <em>βλακείες</em>. Εγώ νοιώθω που κρατούν όση ώρα κοιμάμαι. Και με κουράζουν, με βάζουν σε σκέψεις, με κάνουν να <strong>ζω</strong> όλο μου τo 24ωρο, non-stop!<br /><br />Και είναι <strong><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">ΥΠΕΡΟΧΟ!</span></strong><br /><br /><br /><span style="font-size:78%;">υ.γ. και έτσι ξυπνάω με κέφια και δε γράφω πεσιμιστικά ποστάκια... <strong>οεο!</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-114958290051546023?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1144744193676545212006-04-11T00:28:00.000-07:002006-04-11T01:31:37.316-07:00<strong></strong><br /><strong>Μιλούσε ο πατέρας μου με το γείτονα στο δρόμο, καλοκαίρι θυμάμαι. Ο ένας από την πλευρά του δρόμου ο άλλος μέσα από την αυλή. Η μητέρα μου, αιώνια ερωτευμένη, τον κοιτούσε από το παράθυρο οπου διάβαζε. 5, 10, 15, 20 λεπτά. Σηκώνεται, πέρνει μια καρέκλα απο την αυλή και την πηγαίνει στον πατέρα μου. <span style="color:#993399;">"Σε βλέπω που κουράστηκες και είπα να σου τη φέρω να καθήσεις"</span> του λέει. Και ο πατέρας μου γεμάτος απορία <span style="color:#993399;">"Μα καλα σηκώθηκες να φέρεις την καρέκλα για μένα? Σ'ευχαριστώ ρε γυναίκα!"</span> και το έβλεπες στα μάτια του ότι ήταν ο πιο ευτυχισμένος και περήφανος ανθρωπος στον κόσμο.</strong><br /><br />'Ισως να έχω μεγαλώσει με τέτοια βιώματα και για μένα η <span style="color:#cc0000;"><strong>αγάπη</strong></span> να σημαίνει εγώ για σένα και συ για μένα. Ίσως για μένα να δίνουν το αλάτι στην <strong><span style="color:#cc0000;">αγάπη</span></strong> αυτές οι καθημερινές μικρές και απλές κινήσεις. Ε και... μερικά πράματα δε τα ζορίζεις.<br />'Οταν εγώ αρχίζω και ζητάω τότε πολύ φοβάμαι ότι η ιστορία παίρνει την κατιούσα.<br />'Οταν ζητάω σημαίνει ότι κάτι με ενοχλεί και θέλω να αλάξει γιατι πονάω.<br />Γιατί να ζητάω?<br />ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΖΗΤΑΩ?<br />Γιατί να ζητάω μόνο εγω?<br />Και όταν ζητάω <span style="font-size:85%;">ζητάω</span> <span style="font-size:78%;">ζητάω</span>... και συ δε καταλαβαίνεις αλλά ειλικρινά <strong>δε καταλαβαίνεις</strong> τότε παίζει πρόβλημα.<br />Και τότε είναι που <em>λυπάμαι πολύ</em>.<br />Και τότε είναι που καταλαβαίνω ότι αγάπη σαν την παραπάνω δε παίζει.<br /><br />Τι στο διάλο έχει γίνει το σήμερα ρε γαμώτο. Δε ζητάω του πουλιού το γάλα, δε ζητάω πολλά πράματα. <span style="color:#003300;"><strong><span style="color:#009900;">'Ενα</span></strong>.</span> Δε θέλω να ζω την αγάπη του σήμερα, απέκτησε και καινούρια υπόσταση τρομάρα της, ψιλοανεξάρτητη φάση και καλά. Δε θέλω να αγαπάω όπως σήμερα. Δε θέλω να κουλάρω. Θέλω να μαι στην τσίτα μαζί σου. 'Ολα για σένα. Εγώ είμαι της παλιάς σχολής.<br /><span style="color:#ff0000;">Γίνεται να σου αφοσιωθώ? </span><br /><br />Όπως το κόβω όχι.<br /><br /><br /><span style="font-size:78%;color:#ffccff;">είναι κρίμα και σ'αγαπάω τόσο πολύ μα τόσο πολύ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-114474419367654521?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1143755366104216342006-03-30T13:27:00.000-08:002006-03-31T02:26:32.386-08:00<a href="http://www.epcsc.k12.in.us/washington/robbins/E-mail.gif"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand" alt="" src="http://www.epcsc.k12.in.us/washington/robbins/E-mail.gif" border="0" /></a><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">Να ζητήσω εκ των πρωτέρων ένα (η μια?) συγνώμη για το greekenglish αλλά πείτε μου πληζ, είμαι τόσο υπερβολική??? I seek advise, I do need you!</span><br /><br /><br /><em><strong><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">S'agapaw s'agapaw s'agapaw s'agapaw</span></strong>. <span style="color:#993399;">Auto na to thumasai kath' olh th diarkeia tou email. Opws kai egw kserw oti kai su m'agapas kai eisai kalos re gmt.<br /><br />Dialogos sto thema "apostash" h "de milame oso prepei" de ginetai. Giati lew kati kai meta metanoiwnw pou to lew. Noiwthw kai hlithia.<br />Stelnw e-mail.<br />Erxesai edw, pername kala. Feugeis, ellada to lene auto, xxx to lene auto, egw downiazomai, peftw. Gia mena milaw twra, entelws egwistiko e-mail.<br />Ama akolouthisw thn polu orthi logikh sou, etsi tha nai kopela mou. 3 meres kala, 4 meres na xaliesai. Gia oso krathsei h fash, oso paei.<br />Ola kala. Apla thelw na katalaveis oti o logos pou xaliemai einai pou de mporw na se katalavw, oso kai an thelw na mpw sta papoutsia sou, de mporw na katalavw pws einai na pernane 2 meres kai na mhn me exeis milhsei kan, pws noiwtheis, ti noiwtheis, giati to kaneis? Ksexniesai? De sou pernaei apo to mualo? Eisai busy? Ksereis oti tha me deis soon kai apla to afhneis? De mporw na katalavw auto pou les eipame gia ton kairo, eipame ti efaga, eipame pou arghsa na paw uni, pou agxwnomai gia to autokinhto... ti alla? auta ta nea. telos. Den exei nohma na milame 3 wres kai na paparizomaste etsi wste na katalhksoume eki pou ksekinhsame alla me ligo spasmena neura.<br /><br />Egw thelw na paparistw mazi sou. An oxi kathe mera, toulaxiston mia fora to mhna (gia na mh pw mia fora th vdomada kai se tsakisw). Tha mou peis kai h paparia thelei thn wra ths, den kathesai sthn othoni mprosta kai les shmera einai 13 tou mhna, prepei na paparistw. Alla apo tote pou phges xxx, msn h sto thl de milhsa mazi sou panw apo 10 lepta. Mporei gia sena na einai normal. Kai gw auto thelw na katalavw. Giati egw olo zhtaw kai zhtaw kai zhtaw. Kai olo psaxnw kai psaxnw. E den nomizw na eimai pia toso stalker sou, na eimai toso argosxolh h toso pio polu na s'agapaw apo oti esu.<br />Esu matakia mou de ta dineis toso shmasia auta. Kai kala kaneis en merh. Twra eimai me thn kopela mou, pernaw kala me thn kopela mou, twra eimai me to mhtso, pernaw kala me to mhtso, twra eimai me ton pokopiko, pernaw kala me ton pokopiko (isws ama paei o pokopikos toualeta kai arghsei kanena 5 lepto na steileis msg sto mwraki sou), twra eimai monos mou, pernaw kala monos mou klp klp. Etsi energeis esu. Egw ksereis pws energw? twra eimai me to mwro mou, pernaw kala me to mwro mou, twra eimai me ton mitso, pernaw kala me ton mitso (to agori mou arage ti kanei? as tou thl), twra eimai me ton pokopiko, pernaw kala me ton pokopiko (ax thelw na steilw mnm sto mwro mou, mou eleipse). To ksereis fadazomai, as sou to pw gia mia akomh fora oti se skeftomai all the time kai oti de mporw na katalavw ola ta parapanw.<br /><br />kai kati last, pou mporei na se tsatisei, alla tha hthela apanthsh. Mia erwthsh quiz.<br />Savatokuriako sto parisi me:<br />a) to mwro mou<br />b) to mwro mou kai 2 filous<br />c) 2 filous<br />d) 2 kolitous<br />e) ton aderfo mou<br /><br />Egw me kleista matia se ena analogo kouiz tha elega a). <span style="font-size:130%;">Esu tha peis d)</span> meta c) <span style="font-size:85%;">meta b)</span> <span style="font-size:78%;">meta a) gioupiiii</span> kai telos e). Den eisai 16, eisai 27. Kai gw den eimai mia gomena, eimai opws les h gunaika ths zwh sou kai se pisteuw pou to les. Pws einai dunaton na mhn katafera pote na ginw h filh sou?</span></em><br /><br /><em><span style="color:#993399;">Koitaw apo mia meria ta filia pou me esteiles msn me ekeino to gluko arkoudaki kai lew re pousth hlithia gamhse to to e-mail, ti psuxh exei, svhsto apo kei, oloi mazi sou tha asxolountai, den exei provlhmata o kosmos. Kai apo thn allh lew skepseis pou exw kathe mera de tis afhnw xwris paralhpth. Oti grinies kanw tis kanw se sena. Den exw kanenan na milhsw h na anoixtw, me sena to xw to zori, se sena tha ta pw. Kai oti katalaves katalaves kai as paei sthn euxh...</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-114375536610421634?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1140604568562620712006-02-22T02:15:00.000-08:002006-02-24T11:29:05.163-08:00<span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;">Στο λεπτό το πρόλαβα το τρένο των 8.10. Φυσικά αφού έχασα αυτό των 3.10 και αυτό των 7.10. Είχα μια υπέροχη μέρα, πού μυαλό για δουλειά και ταξίδια. Καλά ήμουν εκεί που ήμουν. <span style="color:#990000;"><strong>Είχε και ζέστη</strong></span>. Ήταν από αυτές τις καταστάσεις που δεν ξέρεις για ποιον ακριβώς λόγο βρίσκεσαι εκεί κι όμως όλα είναι τόσο περιέργως οικεία!!!</span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;">Μπαίνω στο τρένο. Έχω μπροστά μου 3 ώρες ταξίδι. Σε 2.30 ώρες αλλάζω τρένο. Βάρβαρη ώρα για Αγγλία να αλλάζεις τρένο στις 10.30 το βράδυ. Ειδικά αν ο σταθμός ειναι στη μέση του πουθενά. Εσύ και τα φαντάσματα στη καλύτερη των περιπτώσεων.</span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;">Πρώτο βαγόνι, silent zone... Και καλά! Δε λέω, κομμάτια είμαι, καλά θα ήταν να κοιμόμουν, αλλά και να κάθεσαι μέσα στη μούγκα, να φοβάσαι να κουνηθείς μήπως και ακουστεί το χριτσι χριστι από το μπουφάν και αρχίσουν να δυσανασχετούν τα αγγλόνια δε λέει.</span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;">Δεύτερο βαγόνι, μάλον δεύτερο απο το τέλος. Ωπ! Άδεια διπλή θέση δίπλα στην έξοδο. Κάθομαι με τη μια και λές και φχαριστώ!</span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;">Ξεκινάει το τρένο.... <span style="font-size:85%;"><em>deamn it</em></span>, κάθομαι <strong><span style="font-size:130%;">α ν α π ο δ α</span></strong>. Τελικά ήταν δεύτερο βαγόνι από την αρχή.... Σιγά μην αλλάζω τώρα. Ας ζήσω και την εμπειρία του ανάποδου. Και άμα ξεράσω όταν φτάσω θα ξέρω next time να μη κάθομαι ανάποδα... με πειράζει!</span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><em><span style="font-family:georgia;color:#000099;">Υ.Γ. Είναι όμορφο το ανάποδο τελικά. Βλέπεις τι αφήνεις πίσω σου ενώ το έχεις περάσει ήδη :)</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-114060456856262071?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1138356450823103452006-01-27T01:53:00.000-08:002006-01-27T02:07:31.046-08:00<a href="http://www.top-tattoo-designs.com/tattoo%20design/heart%20tattoos/heart-tattoo-1.gif"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand" alt="" src="http://www.top-tattoo-designs.com/tattoo%20design/heart%20tattoos/heart-tattoo-1.gif" border="0" /></a><br /><strong><span style="font-family:lucida grande;"><span style="font-size:180%;"></span></span></strong><br /><strong><span style="font-family:lucida grande;"><span style="font-size:180%;"></span></span></strong><br /><strong><span style="font-family:lucida grande;"><span style="font-size:180%;">T</span>he <span style="color:#cc0000;">heart </span>asks <span style="font-size:130%;color:#660000;">pleasure</span> first...</span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#009900;"><span style="font-size:85%;"> and thats what i am gonna give her</span></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-113835645082310345?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1134983375209179552005-12-19T01:05:00.000-08:002005-12-19T01:09:35.423-08:00<p>Καλά που κέρδισε η παο γιατί το είχα τύψεις!</p><p><span></span>Από τότε που είχα γράψει το ποστ ούτε ένα γκολ έβαλε, ούτε μια νίκη....</p><br />Ξαλάφρωσα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-113498337520917955?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1131184110591841622005-11-05T00:51:00.000-08:002005-11-05T06:23:44.036-08:00Το μωρό μου είναι παο.<br />Ισχυρίζεται ότι δεν είναι φανατικός και ώρες ώρες αναρωτιέμαι αν θα ήταν τι θα έκανε. Λέτε να αφάνιζε οπαδούς άλλων ομάδων? Μόνο αυτό μένει...<br /><br />Το πρόβλημα δεν είναι εδώ. Είναι πορωμένος με το ποδόσφαιρο, έχει ένα χομπι βρε παιδι και στην τελική μου αρέσει και μένα να βέπω μπάλα οπότε εντάξει.<br /><span style="color:#6600cc;">Το <strong>κακό</strong> ξεκινάει όταν <strong>κερδίζει</strong> η ομάδα του.</span> Χαρές και πανηγύρια. Είναι hyper όλη μέρα. Είναι στο ιντερνετ όλη μερα και όλη νύχτα, διαβάζει άρθρα για την ομάδα του από όλες τις εφημερίδες, ακούει superspor οοοοοοοοοοοοολη την ώρα. Ακόμη και για να κοιμηθεί βάζει το ηχειάκι στο αυτί του για να νανουριστεί με τον κάθε άσχετο που θα τηλεφωνήσει και θα πει τα έντερα του για την ομαδάρα του και θα αναλύσει γιατί ο μπισκαν έκανε εκείνο, αν α μαντζιο είναι έτοιμος, γιατί ο μαλεζανι έστησε έτσι τους παίχτες του, που χάθηκε ο κονσεισαο σε όλο τον αγώνα και χίλια δυο!<br />Και η ιστορία κρατάει 3 με 4 μέρες.<br />Εγώ όλο αυτό το διάστημα είτε υπάρχω είτε όχι είναι το ίδιο. Ας μην είμαι παραπονιάρα. Στις διαφημίσεις έρχεται και μου δίνει φιλάκια, αγγαλίτσες...πως! Νοιάζεται και για μένα, μου λέει ας βρω και γω ένα χομπι, να μη κάθομαι μόνη μου όλη μερα (&^%#*()*(&amp;$#??? εεεεε??? πως είπατε????)<br /><br />Παρόμοιο σκηνικό, λίγο μικρότερης διάρκειας και έντασης συμβαίνει όταν ο παο φέρει ισοπαλία. Αρχίζουν τα τηλέφωνα, οι αναλύσεις των αναλύσεων με κάθε γνώστη ποδοφαίρου, και πάλι το ραδιόφωνο, και πάλι εφημερίδες. Ακόμη και τον αδερφό μου πήρε η κατρακύλα. 28 χρονών παλικάρι ουδεμία σχέση με ποδόσφαιρο και ξαφνικά έχει και άποψη. Αλλά αντί για superspor ακούει metropolis (βλέπετε ο αδερφός μου ειναι παοκ). Τώρα τελευταία το μωρό μου ανακάλυψε και μια σελίδα στο ιντερνετ ενός τυπά που έχει λογικά νοβα ελλάδα και εκπέμπει ότι βλέπει στο ίντερνετ. Και για γκαντεμιά μου βλέπει αγώνες (πρέπει να είναι και φαν παο....) Δε μπορούσε να βλέπει κανένα πρωινό καφέ, κανένα σίριαλ, καμιά πάνια, καμιά άλλη καταστροφή βρε παιδί?<br />Και γω η καψερή φτιάχνω γλυκά, φαγητά που του αρέσουν, καθαρίζω το σπίτι για να τον ταρακουνίσω λιγο αλλά μάταια. Δε λέω, τα τρώει όλα, έχει και καλό λόγο να πει, αλλά γιατί πρέπει να γίνεται το δείπνο μπροστά στην οθόνη του pc???<br /><br />Ας μην αναφερθώ δε τι γίνεται όταν χάνει ο ολυμπιακός....μάλον έχουμε μεγαλύτερο πανηγύρι απο όταν κερδίζει ο παο!<br /><br /><span style="color:#6600cc;">Ενώ όταν <strong>χάνει</strong> ο παο, <strong>παράδεισος</strong>!</span> Ούτε ράδιο ακούει, ούτε εφημερίδες διαβάζει, ούτε μιλάει για παο, ευτυχώς ούτε νεύρα ή ακεφιές έχει. Απενταντίας, είναι όλη μέρα και όλη νύχτα αφιερωμένος στο μωρό του. Βγαίνουμε έξω, βλέπουμε ταινίες, πίνουμε, χορεύουμε, μαγειρεύουμε μαζί, τρώμε έξω, μου φέρνει πρωινό στο κρεβάτι,...τι να πρωτοσκεφτώ δηλαδη! Και ζούμε έναν έρωτα, μαγεία! Αγκαλιές, φιλιά, γλυκόλογα, τραγούδια... Όνειρο!<br /><br />Γι'αυτό ερωτώ. <strong><span style="font-size:130%;">Φταίω που εύχομαι να χάνει ο παο?</span></strong> Έστω να φέρνει μια ισοπαλία.... Ε?<br /><em><span style="font-size:85%;">Για τη σχέση μου ρε γαμώτο!</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-113118411059184162?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1130525044095049682005-10-28T11:39:00.000-07:002005-10-28T11:44:04.106-07:00<span style="font-size:130%;color:#660000;"><strong>το δωμάτιο είναι <em>άδειο</em>.......</strong></span><br /><br /> <span style="font-size:130%;color:#33cc00;"><strong> <span style="color:#009900;">...<span style="font-size:100%;">ΓΕΜΑΤΟ</span> α ν α μ ν ή σ ε ι ς</span></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-113052504409504968?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1129889928661267362005-10-21T02:13:00.000-07:002005-10-21T03:19:49.143-07:00<em><strong></strong></em><br /><em><strong>"Never take away anyone's hope. This may be all they have"</strong></em><br /><br />'Ισως και να είναι η αντιπροσωπευτικότερη φράση για την περίοδο μελαγχολίας που δυανύω τον τελευταίο καιρό. Αλλά αυτό που με προβληματίζει δεν είναι η έντονη μελαγχολία μου - πάντα έχω 800 ψυχολογικές μεταπτώσεις την ημέρα - αλλα ότι δυστυχώς έχω λόγο να είμαι στα down μου! Λόγο???? Λόγους.... και όσο τρελίτσα και να το παίζω δε ξεκολάει απο πάνω μου αυτή η μαυρο-μπίχλα.<br /><br />Ούτε θυμάμαι που διάβασα την φράση αυτή. Σε βιβλίο να ήταν, σε μπλογκ... Θυμάμαι πάντος πως μου έμεινε και την έγραψα σε ένα κίτρινο χαρτάκι και την κόλησα στον τοίχο. Για να το διαβάζω κάθε μέρα.<br />Έχω στο δωμάτιό μου τον τοίχο της θετικής ανάμνησης. Ένας τοίχος γεμάτος καρτούλες, μικρές άσχετες φωτογραφίες, χαρτοπετσέτες, εισητήρια από αγαπημένες ταινίες, συναυλίες, ταξίδια, πάρτυ... και όλα μικρά πολύχρωμα χαρτάκια.<br />Για να καταστρέφει τη σχετική τάξη που επικρατεί στο δωμάτιο<br />ή για να με κάνει να χαζεύω με τις ώρες<br />ή για να κρατάει συντροφιά τον κόσμο που μπαίνει στο δωμάτιο<br />ή για να με ανεβάζει το κατά δύναμην όποτε τον κοιτάω<br />ή για να λέω τέλος πάντον ότι έχω και γω ένα χόμπι....<br />....ή τελικά μιας που ξεχνάω εύκολα τα κολάω για να θυμάμαι!<br /><br />Μ'αρέσει να ζω τη στιγμή για τη στιγμή. Αλλά όσο με συναρπάζει, άλλο τόσο φοβάμαι ότι σύντομα θα ξεχάσω all about it.<br /><br />Καλημέρες<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-112988992866126736?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1123942408296568652005-08-13T04:25:00.000-07:002005-08-13T08:00:21.333-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://komodino.itc.auth.gr/%7Ericudis/photos/1211_026.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://komodino.itc.auth.gr/%7Ericudis/photos/1211_026.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Τα πάντα είναι απλά. Το μυαλό μου μια ζωή τα έκανε όλα σύνθετα!<br /><br />Έφυγε το μωρό μου (ναι είμαι ερωτοχτυπημένη) και γω έφερα την καταστροφή... Τι θα κάνω, μου λείπει, πως θα ζήσω και τα σχετικά.... Όπα, κουλάρισε λιγάκι κοριτσάκι. Δεν πήγε στον πόλεμο, διακοπές πήγε το παιδί ελλάδα (εμάς μας τρώει η ξενιτιά). Εντάξει, με πονούσε η ιδέα του αποχωρισμού. Δεν υπήρξαμε χώρια στο παρελθόν και κακά τα ψέματα θα έλειπε για καιρό.<br /><br />Αλλά το internet που τόσο αγαπώ από σήμερα (είμαι απο αυτές τις άσχετες με την τεχνολογία και ότι έχει να κάνει με κουμπάκια και οθόνες με τρομάζει) (ακόμη απορώ πω έφτιαξα blog) με κάνει να βλέπω το μωρό μου όποτε θέλω!!!<br />Τα πράμματα είναι απλά. Κάνω αναπάντητη στο κινητό του (α, και τα κινητά τα αγαπώ από σήμερα), μπαίνει ιντερνετ, ανοίγει την κάμερα του και τσουπ... νάτος στην οθόνη μου! Εντάξει, δεν έχω μυρωδιά και άγγιγμα του... αλλά είναι πτέσματα. Είμαι σίγουρη πως όταν τα παιδιά μου ερωτευτούν (σίγουρη εγώ οτι μια μέρα θα γίνω μάνα και το είδος μου θα διαιωνιστεί) και έχουν σχέση από απόσταση, ο θείος ιντερνετ κάτι θα κάνει και για δαύτα. One step at a time!<br /><br />Μου θυμίζω τον πατέρα μου, μη πω τη γιαγιά μου "Τι σου είναι αυτά τα κουτιά... πωπωπω, τι σου είναι αυτή η τεχνολογία! Μήπως έπρεπε κοπέλα μου να σπουδάσεις και συ υπολογιστές σαν τον αδερφό σου? Χωρίς αυτό, τίποτα δεν είσαι σήμερα".<br />Η μαμά μου από την άλλη νρέπεται ακόμη γι'αυτό που σπούδασα (μαθηματικός... γιατί, τι έχει???) και ακόμη λέει στον κόσμο ότι το κορίτσι μου το έστειλα έξω να σπουδάσει computing. Ε ρε μάνα, γι'αυτό σε πάω. Έξω απ'το μυαλό σου δε βγαίνεις... κοίτα να δεις που σου'μοιασα τελικά!<br />Λες να έχουν δίκιο...?<br /><br />Τέλος πάντον, ας σοβαρευτώ.<br /><br />ΖΗΤΩ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΛΟΙΠΟΝ! (η σοβαρότητα σε όλο της το μεγαλείο!)<br />Ας βγάλουμε μια μέρα αφιερωμένη στο ιντερνετ? Πως έχουμε αργία το 15αύγουστο, το Πάσχα, το μεγάλο ΟΧΙ, τους 3 Ιεράρχες, έτσι να βγάλουμε μια αργία και για το ιντερνετ. Κάνει καλο στις σχέσεις!<br /><br />Για το μωρό μου βρε παιδιά!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-112394240829656865?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1123817530640056272005-08-11T18:48:00.000-07:002005-08-11T20:37:39.886-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/7025/1399/1600/airphoto%206.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7025/1399/320/airphoto%206.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Σήμερα τρύπησα το δαχτυλό μου. Με καρφίτσα, κατά λάθος, εκεί που διάβαζα. Όσο αθώο και αν φαίνεται πάντος, πονάει το άτιμο. Αυτό μαζί με το κόψιμμο από χαρτί τα βάζω στην ίδια κλίμακα πόνου. Γιατί πολύ απλά δε καταλαβαίνεις πότε γίνονται... βλέπεις αίμα να λερώνει τα τετράδια, τα ρούχα... α, νάτο το κόψιμμο! Και μετά απο μισή μέρα αρχίζει και σε ενοχλεί κάτι. Σε εκείνο το σημείο που πριν 10 ώρες βγαίνανε σταγόνες αίματος, εκεί νοιώθεις τους χτύπους της καρδιάς σου. Σα να φεύγει η καρδιά απ'το στήθος σου και επίτηδες πηγαίνει εκεί.<br /><br />Κατά λάθος τρύπησα το δάχτυλό μου, μισή ώρα αφότου έφυγες. Θαρείς και επίτηδες έγινε. Με μάθανε και οι πόνοι μου, δε θέλουν να με παιδεύουν. Καλύτερα μου λένε να πονάω για το δάχτυλο μου, όχι για σένα. Και γω τους ακούω, δε φέρνω αντίρρηση. Καταφέρανε να με κάνουν να περάσω την πρώτη μέρα χώρια σου ανώδυνα. Τους τα χάλασα κάπως το βραδάκι, αλλά για τα βράδυα σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Τα βράδυα σου ανοίκουν!<br /><br />Τι έμεινε? Ένας μήνας ακόμη... μέχρι την πρώτη ανάσα...<br />Δε θέλω να ξαναζήσω τη μονοτονία μιας τόσο μεγάλης απουσίας. Είναι ηδη ανυπόφορη, κι ας πέρασαν μόλις 11 ώρες.<br /><br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">"η απουσία σβήνει τα μικρά πάθη κι αυξάνει τα μεγάλα, όπως ο άνεμος σβήνει το κερί και θεριεύει τη φωτιά" Δουκας του Ροσφουκο</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-112381753064005627?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1123790800416670362005-08-11T12:59:00.000-07:002005-08-11T13:06:40.416-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/7025/1399/1600/Pict0493.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7025/1399/200/Pict0493.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Η σιωπή ακούγεται πολύ όμορφα... αλλά μίλα μου γιατί η σιωπή δεν έχει τη φωνή σου!<br /><br />Να 'ξερες πόσο μου λείπεις απόψε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-112379080041667036?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15201579.post-1123578228828541262005-08-09T22:01:00.000-07:002005-08-09T11:18:52.366-07:00<span style="font-style: italic;">-Μωρό μου θα γίνω blogger.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">-....<br /><br /></span>Σιωπή... Μα γιατί δε μιλάει? Αφού ξέρει τι είναι τα blogs. Τον έχω πρήξει τον τελευταίο καιρό με όλες τις ατάκες που διαβάζω και του πετάω.<br /><br /><span style="font-style: italic;">-Θα με βοηθήσεις να φτιάξω τη σελίδα μου?<br /></span><br /><span style="font-style: italic;">-Μα αφού ξέρεις πως οτι θέλεις να πεις έχεις εμένα. Σου αρέσει να έρχεται ο καθένας και να σχολιάζει τα προσωπικά σου? Τι ξέρουν αυτοί για σένα?<br /></span><br /><span style="font-style: italic;">-Το ξέρω... Και ναι μου αρέσει... Κι όταν θα φύγεις? Εγώ θέλω να μιλάω όλη την ώρα αφού... (πάντα το αφού στο τέλος, δίνει άλλη έμφαση στην πρόταση, ειδικά όταν το νάζι σου αγγίζει την ηλικία των 5)<br /></span><br /><span style="font-style: italic;">-Καλά, κάνε ότι θέλεις...</span><br /><br /><br /><br />ΟΚ! Εσύ το ζήτησες...<br />Και να'μαι. Έχουμε πολλάαααα να πούμε εμεις οι 2!<br />Καλώς σας βρήκα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15201579-112357822882854126?l=didymous-skulls.blogspot.com' alt='' /></div>didymous skullshttp://www.blogger.com/profile/04763923343711600635noreply@blogger.com3